فروش بازی Crash Bandicoot - The Wrath of Cortex CD برای سونی 2

معرفی بازی Crash Bandicoot The Wrath of Cortex PS2

کراش باندیکوت: خشم کورتکس (Crash Bandicoot: The Wrath of Cortex) یک بازی پلتفرمر محصول سال ۲۰۰۱ است که توسط Traveller's Tales توسعه یافته و توسط Universal Interactive منتشر شده است. این بازی ابتدا برای پلی‌استیشن ۲ منتشر شد و بعداً برای ایکس‌باکس و گیم‌کیوب نیز پورت شد، که Eurocom نسخه گیم‌کیوب را توسعه داد.

وقتی Naughty Dog در اواسط دهه 1990 با بازی Crash Bandicoot شروع به کار کرد، هدفش ساخت یک بازی شخصیت های پلت فرم سرگرم کننده، عمیق و دوست داشتنی بود. در حالی که عنوان اول چند مشکل داشت، Crash 2 رکورد را ثابت کرد و مسیر کراش را به اصطلاح... اکنون که یونیورسال به طور کامل کنترل این عنوان را در اختیار گرفته است و Tales's Travelers را در اختیار دارد، تیم تصمیم گرفت مسیری آشنا را دنبال کند. 

هدف؟ برای ساختن یک بازی شخصیت های پلتفرم سرگرم کننده، عمیق و دوست داشتنی برای پلی استیشن 2. یک عبارت آشنا به نظر می رسد؟ خب بله، همینطور است، و هر از چند گاهی باید به خودم یادآوری کنم که لازم نیست هر بازی Twisted Metal باشد: Black، Gran Turismo 3 یا Grand Theft Auto 3.

یونیورسال Crash Bandicoot: The Wrath of Cortex هر چیزی است که در گذشته از Crash Bandicoot  انتظار داشتید، از بخش های جایزه کلاسیک گرفته تا تعقیب و گریزهای اسکرول رو به جلو تا باس های مبتنی بر الگو، و دوستان و شخصیت های کراش. در یک مجموعه گرافیکی خوب و با وضوح بالا پیچیده شده است، با یک رابط خوب ارائه شده است و آماده کار است.

این یک سرگرمی ساده برای پلتفرم است که دقیقاً در همان حالت بازی های قبلی Crash تنظیم شده است. The Wrath of Cortex مانند بهترین موفقیت های Crash Bandicoot با وسایل نقلیه اضافی، سواری های وحشیانه و دشمنانی برای رویارویی با آنها بازی می کند، و با اینکه چیز وحشتناکی جدیدی نیست، هنوز هم یک سواری سرگرم کننده و سبک با یکی از محبوب ترین شخصیت های روی کره زمین پلت فرم ها است. 

داستان بازی Crash Bandicoot The Wrath of Cortex پلی استیشن 2

همه چیزهایی که در مورد کراش باندیکوت می دانید در اینجا در The Wrath of Cortex است. اساس بازی به نوع طرح کلاسیکی خلاصه می شود که با آن آشنا شده اید: اوکا اوکا و دکتر نئو کورتکس دوباره با هم کار می کنند تا سعی کنند کراش را که در هر مرحله نقشه های شیطانی آنها را خراب کرده است، از بین ببرند. 

 این بار اوکا اوکا می خواهد او را برای همیشه تمام کند. با این حال، جدیدترین اختراع کورتکس ممکن است معمای کراش باندیکوت را یک بار برای همیشه حل کند. اختراع جدید او برای استفاده از قدرت این چهار عنصر باستانی - زمین، باد، آتش و آب - ابداع شده است. هر کدام به قدرت های مختلفی فرمان می دهند و هر کدام با ایجاد بلایای طبیعی مشابه عناصر خود مانند زلزله، سونامی، فوران های آتشفشانی و گردباد باعث تخریب می شوند.

نئو کورتکس با خلاقیت جدید آزمایشی خود، کرانچ، مجبور نیست با کراش رو در رو شود. او به سادگی می تواند با خلقت خود بر جهان حکومت کند تا همه کارهای کثیف را انجام دهد. کرانچ، ابرموجود مهندسی ژنتیک شده او، به طور خاص برای شکست دادن کراش طراحی شده بود و کرانچ مانند یک برادر دوقلوی شیطانی بی امان است. 

اما کرانچ برای عملکرد خوب نیاز به قدرت دارد، بنابراین نیاز به عنصرها. اگر کرانچ ماسک ها را به دست آورد، می تواند به قدرت نهایی جهان تبدیل شود. کراش باید قبل از کرانچ ماسک ها را ایمن کند و پایگاه های کورتکس را بیابد و نابود کند تا بازی را شکست دهد.

گیم پلی بازی Crash Bandicoot The Wrath of Cortex پی اس 2

منوی بازی Crash Bandicoot The Wrath of Cortex و طراحی دقیقاً مانند بازی های اول جریان دارد. بازیکنان از یک هاب پنج انگشت شروع می کنند، که در آن پنج شاخه از هم جدا می شوند و هر کدام پنج ماموریت، در مجموع 25 ماموریت اصلی را ارائه می دهند. اینها با تعداد انگشت شماری از سطوح پاداش (آنها به نوعی که در آن شما انواع غنیمت را جمع آوری می کنید) و یک رئیس در هر جهان، در مجموع 30 ماموریت تکمیل می شوند.

وقتی صحبت از گیم پلی به میان می آید، The Wrath of Cortex آنقدر که گسترش یافته است، رشد نکرده است. راهروی اسکرول باریک که زمانی باریک بود، گسترده شده است. Crash با ترکیبی از ماجراجویی‌ها مواجه می‌شود که از سطوح پلتفرم پرسپکتیو ساده و سوم شخص، با سیب برای جمع‌آوری، نیترو برای اجتناب از TNT، انفجار TNT، و پاداش‌هایی که در همه جا وجود دارد، متفاوت است. 

برخی از سطوح به بخش‌های اسکرول جانبی یا صحنه‌های تعقیب و گریز پیمایش رو به جلو تغییر می‌کنند، جایی که Crash یا در حال دویدن است یا در حال راندن یک رژه از وسایل نقلیه مختلف است، و Crash همچنان برای شنا و سطوح زیردریایی در اعماق زیر آب سقوط می‌کند.

برخی از تجربیات جدیدتر بسیار سرگرم کننده هستند. برای مثال، کراش یک گلایدر را برای مشعل کردن مجموعه‌ای از برج‌ها به پرواز در می‌آورد، در حالی که در دیگری با یک مکانیک لودر (به‌شدت یادآور لودر ریپلی) و در دیگری با هلی کوله پرواز می‌کند. 

صرف نظر از وسیله تنظیم، گیم پلی بازی Crash Bandicoot The Wrath of Cortex به بازی های قبلی کرش وفادار است. او به اطراف می دود، روی چیزها می پرد، سیب ها و پاداش ها را جمع آوری می کند، و از طریق همه این ها، بازیکنان باید زمان بندی و مهارت های انگشتان ماهرانه را برای موفقیت متعادل کنند.

امکانات اضافی کوچک به اضافه کردن تجربیات کوچک جدید در طول مسیر کمک می کند. کراش اکنون یک حرکت دزدکی به دست می آورد، بنابراین می تواند با احتیاط روی جعبه ها و جعبه های دست نخورده قبلی راه برود.

 او می‌تواند قدرت‌های جدیدی مانند نامرئی و متالیک را نیز جمع‌آوری کند تا به او در عبور از نقاط سخت کمک کند. Crash همچنین یک توپ ژیروسکوپی را از چندین منطقه عبور می دهد که مانند سطوح Marble Madness طراحی شده اند و سرگرم کننده هستند. همچنین، برای اولین بار، بازیکنان می‌توانند نقش کوکو را بر عهده بگیرند که مجموعه‌ای از دوره‌ها، سطوح اسنوبورد و ستاره‌فایتر و همچنین ماجراجویی‌های ساده پلتفرم را دارد.

با نسخه جدید سطح مشخصی از آزار و اذیت و ناامیدی همراه است. تمام ظاهر و احساس The Wrath of Cortex  استریل، فرمولیک و قطعا غیراصلی است. این واقعاً هیچ چیز جدیدی ارائه نمی دهد. منظورم این است که حتی چیزهای جدید هم چیزهای قدیمی هستند. بازی شامل هر کلیشه است؟ و بیش از حد از ترفند پلت فرم در کتاب استفاده شده است. 

سطوح سبد خرید، سطوح قدیمی شنا از Cortex Strikes Back، و خوب، لیست تقریباً از ابتدا تا پایان بازی شروع می شود. اگر به بازی به عنوان "بهترین" نگاه کنم، کمی راضی خواهم بود. اما اگر به بازی به عنوان یک بازی پلتفرم نسل بعدی نگاه کنم، به شدت ناامید خواهم شد.

یکی از بزرگ‌ترین گلایه‌های من از کراش به شکل پرسپکتیو است. تشخیص اینکه کدام یک نسبت به اشیاء دیگر نزدیک است، اغلب بسیار دشوار است. به عنوان مثال، من به طور کلی می توانم تعیین کنم که یک جعبه در مقابل من چقدر دور یا نزدیک است، و بنابراین بر مشکل غلبه بر آن آسان است. 

اما در مکان‌های مختلف در طول بازی - در سطوح با لیزرهایی که از دیوارها منفجر می‌شوند، در برخی سطوح زیر آب یا در سطوح هلیپاک - اندازه‌گیری محل سقوط نسبت به سایر اشیاء بسیار دشوار است. به طور خاص در بخش هلیپک، اندازه‌گیری میزان کرش بالا یا پایین دشوار است، و بنابراین من ده‌ها بار بی‌ضرر مردم. نور و سایه بهتر ممکن است در این شرایط کمک کند.

گرافیک بازی Crash Bandicoot The Wrath of Cortex سونی 2

 
از نظر بصری، Crash Bandicoot یک محصول بسیار جلا و تمام شده است. فرقی نمی‌کند در چه سطحی باشید، ظاهر تمیزی دارد. با استفاده از طراحی کارتونی مشابه بازی‌های قبلی Crash، کرش باندیکوت و گروه دوستان احمقش دقیقاً شبیه به قبلی‌های خود هستند، ظاهری واضح‌تر، تمیزتر و تیزتر. خود بازی به طور کلی با سرعت 60 فریم در ثانیه اجرا می‌شود و رزولوشن بالایی دارد، بنابراین ظاهر کلی فاقد الایاس و درخشان است و زیبا و زیبا به نظر می‌رسد.

سطوح خود با انواع جلوه ها، موجودات متحرک، پس زمینه متحرک و جزئیات عمیق و لایه ای می درخشند. مناظر دلپذیر، سطوح صاف و پس زمینه های تخصصی زیبا هستند. جلوه های ویژه نیز درجه یک هستند. 

گدازه های مذاب متحرک، مشعل ها و آتش سوزی ها، با افزایش گرمای مشعل ها و رودخانه های گدازه، و سطوح بازتابنده و شفاف، همگی عالی به نظر می رسند. دریاچه‌های یخ‌زده برای اسکیت روی یخ، بخش‌های زیر آب که به‌خوبی بندکشی شده‌اند، و تعداد زیادی ذرات که در همه جا پرواز می‌کنند، بقیه بازی را به خوبی خلاصه می‌کنند.

صداگذاری و موسیقی بازی Crash Bandicoot The Wrath of Cortex

وقتی صحبت از صدا به میان می‌آید، بازی‌های کراش همیشه صدایی کوبنده و کنگا ارائه می‌دهند که ساده است و از یک فرمول کاملاً اساسی پیروی می‌کند. بازی Crash Bandicoot: The Wrath of Cortex بدون از دست دادن یک ضربه از این کار پیروی می کند. موسیقی دقیقاً شبیه آن موسیقی‌هایی است که قبلاً شنیده‌اید، و خوب، کمی قدیمی هستند، اما هنوز برای این نوع بازی بسیار خوب هستند. من شخصاً برای چند آهنگ جدید در این بازی آماده هستم.

در مورد جلوه های صوتی، خوب، یک بار دیگر، ما کلاسیک ها را بالا و پایین می کنیم. کتابخانه عظیمی از صداهای کارتونی که سال ها پیش گوش شما را پر کرده بود، دوباره با همان موسیقی پاپ اینجا هستند. به نظر می رسد هیچ کدام در جای خود نیستند.

اما همانطور که موضوع تکراری در این بررسی بوده است، فقدان مشخصی از اصالت وجود دارد. چرا از پلی‌استیشن 2 و سخت‌افزار برتر آن به‌جای قرار گرفتن در محدوده صوتی مشابه با دوستان PSOne، از پتانسیل کامل آن بهره‌برداری نمی‌کنیم؟ فرصت از دست رفته

جمع بندی

در طول سال ها با Crash Bandicoot، روزهای عجیبی را سپری کردم. در روزهای پلی استیشن، من احساس می‌کردم که تحت تأثیر بازاریابی کراش، عروسک‌ها و یک بازی جدید کراش در سال، از جمله یک بازی کارتی خوب که کاملاً غیراصولی بود، غرق شدم. اکنون که ما در سیستم جدید هستیم، وزن همه آن چیزها از بین رفته است و من کمتر از کیسه‌دارانی که به نام کراش شناخته می‌شود متنفرم. در واقع، من یک علاقه عجیبی به او دارم، یا آن، هر چه باشد.

مطمئناً، من یک بازی جدیدتر را دوست داشتم، و قطعاً از چیزی با ذوق، اصالت و خلاقیت خوشم می آمد، اما این بازی چیزی بیشتر از یک بازی پلتفرم کاربردی و زیبا که از فرمول کراش پیروی می کند طراحی نشده است. 

با توجه به اینکه Crash توسط یک تیم توسعه‌دهنده جدید ایجاد شده است و ناشر جدیدی دارد، فقط از نقطه نظر طراحی و تولید، Crash کارهای زیادی بر روی او سوار شد، شاید بیش از حد. بنابراین، بهترین مسیر برای Universal Studios Interactive و تیمش این بود که مسیری را که قبلا طی شده بود دنبال کنند.

نتیجه؟ یک بازی Crash Bandicoot خوب و زیبا. چیز وحشتناکی خاصی نیست، اما بد نیست، اصلا بد نیست. امیدوارم در آینده شاهد تغییرات بزرگی از نظر خلاقیت و امیدوارم از نظر اصالت در آینده با Crash باشیم. یا اینکه هنوز انتظار زیادی دارید؟

ویژگی ها

• باندیکوت مورد علاقه همه!
• "سایه زدن خز" جدید در نسخه PS2 دیده نمی شود. Crash واقعی تر از همیشه به نظر می رسد
• 30 مرحله از اقدام پلت فرم
• جیپ برانید، با هواپیما پرواز کنید و بارها بمیرید